TCS 21311 ถูกนำมาใช้หลักๆ ในสาขาวิทยาศาสตร์ประสาทและเภสัชวิทยาในฐานะตัวยับยั้งแบบเลือกสรรสำหรับตัวรับเซโรโทนินบางชนิด ความสามารถในการกำหนดเป้าหมายตัวรับเหล่านี้โดยเฉพาะทำให้เป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าต่อการศึกษาวิจัยที่มุ่งทำความเข้าใจบทบาทของเซโรโทนินในกระบวนการทางสรีรวิทยาและจิตวิทยาต่างๆ นักวิจัยใช้ TCS 21311 เพื่อตรวจสอบภาวะต่างๆ เช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และโรคจิตเภท ที่ซึ่งการส่งสัญญาณของเซโรโทนินมักถูกขัดขวาง นอกจากนี้ ยังช่วยในการพัฒนายาใหม่โดยให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับกลไกตัวรับและปฏิกิริยาระหว่างยา การประยุกต์ใช้ขยายไปถึงการศึกษาพฤติกรรมในแบบจำลองสัตว์ ซึ่งช่วยชี้แจงผลกระทบของการปรับเปลี่ยนเซโรโทนินต่ออารมณ์ การรับรู้ และพฤติกรรมทางสังคม