ใช้เป็นสารยับยั้งตัวรับเซโรโทนินอย่างจำเพาะเจาะจง โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อตัวรับ 5-HT1D (มี affinity ต่ำกว่าต่อ 5-HT1B) ในงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ ช่วยในการศึกษาบทบาทของตัวรับเหล่านี้ในการส่งสัญญาณประสาท การควบคุมอารมณ์ และกลไกของโรคไมเกรน เนื่องจากความจำเพาะสูง จึงมีคุณค่าในการทดลองทางเภสัชวิทยาเพื่อแยกแยะการทำงานของตัวรับย่อย 5-HT1B และ 5-HT1D ไม่ได้ตั้งใจสำหรับการใช้ทางคลินิกหรือบำบัดในมนุษย์