ใช้ในงานวิจัยด้านสัญญาณเซลล์ โดยเฉพาะในการศึกษาเมแทบอลิซึมของสฟิงโกไลปิดและบทบาทในการควบคุมกระบวนการเซลล์ เช่น การเพิ่มจำนวน การตายของเซลล์ และการอักเสบ ทำหน้าที่เป็นตัวกลางชีวภาพที่ใช้งานได้ในเส้นทางที่เกี่ยวข้องกับตัวรับสฟิงโกซีน-1-ฟอสเฟต (S1P) ช่วยให้นักวิทยาศาสตร์เข้าใจการเคลื่อนย้ายของเซลล์ภูมิคุ้มกันและการพัฒนาของหลอดเลือด เนื่องจากมีความคล้ายคลึงทางโครงสร้างกับสฟิงโกไลปิดในร่างกาย จึงถูกนำมาใช้ในงานทดลองชีวเคมีเพื่อปรับเปลี่ยนกิจกรรมของเอนไซม์ รวมถึงสฟิงโกซีนไคเนสและฟอสฟาทาส รูปแบบฐาน C17 มักถูกเลือกใช้เป็นอนุภาคนาฬิกาที่เสถียรสำหรับติดตามชะตากรรมเมแทบอลิกหรือยับยั้งขั้นตอนเฉพาะในโรคที่เกี่ยวข้องกับสฟิงโกไลปิด