สารประกอบนี้ถูกนำไปใช้หลักๆ ในด้านการสังเคราะห์อินทรีย์และการวิจัยทางเภสัชกรรม โดยทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการพัฒนาโมเลกุลชีวภาพต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งพวกนั้นที่มุ่งเป้าไปที่โรคทางระบบประสาท โครงสร้างสไปโรไซคลิกของมันมีประโยชน์ในการออกแบบสารประกอบที่มีความเสถียรและความจำเพาะสูงสำหรับเป้าหมายทางชีวภาพ นอกจากนี้ ยังมีการสำรวจในการสังเคราะห์ยารักษาใหม่สำหรับภาวะเช่น ความวิตกกังวล ภาวะซึมเศร้า และความเจ็บปวดเรื้อรัง เนื่องจากศักยภาพในการโต้ตอบกับระบบสื่อประสาท นักวิจัยยังศึกษาบทบาทของมันในการสร้างวัสดุขั้นสูงที่มีคุณสมบัติพิเศษสำหรับการใช้งานอุตสาหกรรม