MDA 19 ถูกนำมาศึกษาวิจัยเป็นหลักสำหรับการใช้งานที่อาจเกิดขึ้นในงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับตัวรับแคนนาบินอยด์ มักถูกสำรวจสำหรับความสามารถในการจับกับตัวรับ CB1 และ CB2 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบบเอ็นโดแคนนาบินอยด์ ทำให้เป็นสารที่เหมาะสำหรับการทำความเข้าใจปฏิกิริยาของตัวรับและเส้นทางส่งสัญญาณ นอกจากนี้ อาจถูกศึกษาสำหรับผลกระทบต่อภาวะทางระบบประสาทหรือการจัดการความเจ็บปวด แม้ว่าการประยุกต์ใช้จะยังคงอยู่ในขั้นทดลองเป็นส่วนใหญ่ นักวิจัยยังสำรวจคุณสมบัติทางโครงสร้างเพื่อพัฒนาสารประกอบใหม่ที่มีศักยภาพในการรักษา