ออกซิไทอะมีนไดฟอสเฟตถูกใช้หลักในการวิจัยทางชีวเคมีเพื่อศึกษาเอนไซม์ที่ขึ้นกับไทอะมีนและเส้นทางเมแทบอลิซึม มันทำหน้าที่เป็นตัวยับยั้งแบบแข่งขันของไทอะมีนไพโรฟอสเฟต (TPP) ซึ่งช่วยให้นักวิจัยสามารถตรวจสอบบทบาทของไทอะมีนในกระบวนการเซลล์ สารประกอบนี้มีคุณค่าอย่างยิ่งในการทำความเข้าใจความผิดปกติทางเมแทบอลิซึมที่เกี่ยวข้องกับการขาดไทอะมีน เช่น โรคเหน็บชาและกลุ่มอาการเวอร์นิกเก-คอร์ซาคอฟ นอกจากนี้ ยังถูกนำมาใช้ในเอนไซมวิทยาเพื่อสำรวจกลไกของเอนไซม์ เช่น ทรานสเคโตเลสและไพรูเวตดีไฮโดรเจเนส โดยให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับการทำงานและการควบคุมของพวกเขา คุณสมบัติการยับยั้งยังทำให้เป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์ในการพัฒนายาเพื่อกำหนดเป้าหมายไปที่เส้นทางที่ขึ้นกับไทอะมีนในโรคเช่นมะเร็งและเบาหวาน