ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนาสารต้านเชื้อราและสารต้านการอักเสบ โครงสร้างของมันช่วยในการออกแบบโมเลกุลที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพโดยช่วยให้เกิดปฏิสัมพันธ์เฉพาะเจาะจงกับจุดออกฤทธิ์ของเอนไซม์ ใช้กันทั่วไปในเคมีทางการแพทย์สำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-ฤทธิ์ (SAR) เนื่องจากความเสถียรและความหลากหลายของวงแหวนไทอะซอลที่รวมกับกลุ่มฟลูออโรฟีโนกซี นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยด้านเกษตรเคมีสำหรับพัฒนาสารกำจัดวัชพืชและสารควบคุมการเจริญเติบโตของพืช เนื่องจากความสามารถในการเพิ่มความเสถียรทางเมแทบอลิซึมและการซึมผ่านเยื่อหุ้มเซลล์ในส่วนประกอบที่ออกฤทธิ์