ใช้หลักๆ ในเคมีเกษตรเป็นสารต้านเชื้อรา สารประกอบนี้แสดงกิจกรรมที่แข็งแกร่งต่อเชื้อราพืชพยาธิหลายชนิด โดยเฉพาะที่กระทบต่อพืชผลในสภาพแวดล้อมชื้น โครงสร้างของมันที่มีวงแหวนทริเอโซล หมู่ฟูแรน นาฟทาลีน และซัลเฟอร์ ช่วยให้รบกวนการสังเคราะห์เยื่อหุ้มเซลล์เชื้อราได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้มีคุณค่าในการพัฒนาสารต้านเชื้อราทั่วระบบ มักนำไปใช้ในสารเคลือบเมล็ดพันธุ์และสเปรย์ทางใบเพื่อปกป้องธัญพืช ผลไม้ และผักจากโรคเชื้อรา เช่น โรคราและโรคราน้ำค้าง นอกจากนี้ เนื่องจากมีลักษณะไลโปฟิลิก จึงมีการซึมผ่านเนื้อเยื่อที่ดีและกิจกรรมคงเหลือ เพิ่มประสิทธิภาพในระยะยาว การวิจัยยังสำรวจศักยภาพในเคมีเภสัชกรรมสำหรับการต้านเชื้อราในมนุษย์ แม้ว่าการใช้งานดังกล่าวยังคงอยู่ในขั้นทดลอง