ใช้ในกระบวนการสังเคราะห์เปปไทด์เพื่อสร้างโครงสร้างที่มีความเฉพาะเจาะจง โดยทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อม (linker) ที่มีความยืดหยุ่นและเสถียร ช่วยให้เปปไทด์หรือโมเลกุลที่ต้องการสามารถแยกตัวออกจากกันได้ภายใต้สภาวะเฉพาะ เช่น ในระบบปล่อยยาแบบมีเป้าหมาย โดยเฉพาะในระบบยาแอนติบอดี-ยา (Antibody-Drug Conjugates หรือ ADCs) โครงสร้าง PEG3 ช่วยเพิ่มความสามารถในการละลายน้ำและลดการจับตัวกับโปรตีนไม่จำเพาะ ในขณะที่กลุ่ม Trt บน Asn ช่วยป้องกันการเกิดปฏิกิริยาข้างเคียงระหว่างการสังเคราะห์ และกลุ่ม PAB เป็นตัวเชื่อมที่สามารถถูกตัดได้ด้วยเอนไซม์หรือสภาวะกรดอ่อน ทำให้ปล่อยสารออกฤทธิ์ได้ในตำแหน่งที่ต้องการ