ใช้ในงานวิจัยทางเคมีและเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในกลุ่มสารที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น สารต้านอาการซึมเศร้า หรือสารปรับอารมณ์ นิยมใช้ในขั้นตอนการพัฒนาโมเลกุลใหม่ที่ต้องการศึกษาโครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เนื่องจากมีโครงสร้างพื้นฐานของพิเพอราซีน ซึ่งเชื่อมโยงกับการจับกับตัวรับหลายชนิดในสมอง นอกจากนี้ยังใช้เป็นมาตรฐานหรือตัวควบคุมในห้องปฏิบัติการวิเคราะห์