สารนี้มีศักยภาพในการใช้เป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการพัฒนายาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในกลุ่มยาที่มีผลต่อตัวรับเซโรโทนิน (5-HT receptors) ซึ่งเกี่ยวข้องกับภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล และความผิดปกติทางจิตเวชอื่น ๆ โครงสร้างของสารที่มีพิเพอราซีนและควินาโซลินทำให้มีคุณสมบัติในการจับกับตัวรับเฉพาะได้ดี จึงถูกศึกษาเพื่อใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมสำหรับการพัฒนายาใหม่ที่มีฤทธิ์เฉพาะเจาะจงและผลข้างเคียงน้อย นอกจากนี้ยังอาจนำไปใช้ในการศึกษาเชิงชีวเคมีเพื่อทำความเข้าใจกลไกการทำงานของตัวรับในเซลล์ประสาท