ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านการอักเสบและต้านอนุมูลอิสระ โดยเฉพาะในโมเดลเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับโรคเรื้อรัง เช่น โรคเบาหวานและโรคหัวใจ ช่วยยับยั้งสารสื่อก่อการอักเสบที่สำคัญ เช่น ไซโตไคน์และเอนไซม์ COX-2 มีการศึกษาเบื้องต้นว่าอาจมีผลต่อการควบคุมการแบ่งตัวของเซลล์มะเร็งในห้องปฏิบัติการ แต่ยังไม่มีการนำไปใช้ทางคลินิก นิยมใช้เป็นมาตรฐานในการวิเคราะห์สารสกัดจากพืชในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมและพัฒนายาจากธรรมชาติ