สารไอโซคูราริโนน (Isokurarinone) แสดงให้เห็นถึงกิจกรรมทางชีวภาพที่สำคัญ ทำให้มีคุณค่าในการวิจัยทางเภสัชกรรมและชีวการแพทย์ มีผลต้านการอักเสบที่แรงโดยการยับยั้งตัวกลางที่ก่อให้เกิดการอักเสบหลัก เช่น ไนตริกออกไซด์และไซโตไคน์ แสดงถึงศักยภาพในการรักษาโรคอักเสบเรื้อรัง การศึกษายังแสดงว่ามีคุณสมบัติป้องกันเซลล์ประสาท ซึ่งสามารถนำไปสำรวจในภาวะเสื่อมถอยของระบบประสาท เช่น โรคอัลไซเมอร์

นอกจากนี้ สารไอโซคูราริโนนยังแสดงกิจกรรมต้านไวรัส โดยเฉพาะต่อไวรัสตับอักเสบชนิดบี (hepatitis B virus) บ่งชี้ถึงความเป็นไปได้ในการเป็นสารตั้งต้นสำหรับการพัฒนายาต้านไวรัส ความสามารถในการปรับเปลี่ยนเส้นทางส่งสัญญาณของเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับการตายของเซลล์ (apoptosis) และความเครียดจากอนุมูลอิสระ (oxidative stress) ยังสนับสนุนการวิจัยในด้านมะเร็งและในฐานะสารป้องกันเซลล์