ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์อนุพันธ์ควิที่นาซโอลีนที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในงานวิจัยเภสัชกรรมที่มุ่งเป้าไปที่ตัวยับยั้งคินาส มีบทบาทในการพัฒนายาต้านมะเร็ง เนื่องจากสามารถปรับเปลี่ยนโครงสร้างแกนควิที่นาซโอลีนเพื่อเพิ่มการจับคู่กับตัวรับ tyrosine kinase นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมสารประกอบที่ติดฉลากสำหรับ radiopharmaceuticals และการศึกษาการถ่ายภาพ โดยใช้ไอโอดีนสำหรับการติดฉลากด้วยไอโซโทปเช่น I-123 หรือ I-131 โครงสร้างของมันสนับสนุนการปรับแต่งเพิ่มเติม ทำให้มีคุณค่าในเคมียารักษาโรคสำหรับการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-ฤทธิ์ (SAR) ยังสามารถใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบเฮเทอโรไซคลิกอื่นๆ ที่มีศักยภาพในการรักษาโรคต่างๆ เช่น โรคอักเสบหรือโรคทางระบบประสาท