ใช้ในยาแผนโบราณเนื่องจากคุณสมบัติต้านการอักเสบและต้านอนุมูลอิสระ ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านการอักเสบ โดยเฉพาะในโมเดลเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับโรคเรื้อรัง เช่น โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์และโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ช่วยยับยั้งสัญญาณทางชีวภาพที่เกี่ยวข้องกับการผลิตไซโตไคน์โปรอักเสบ เช่น TNF-α และ IL-6 แสดงศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารนำร่องสำหรับยาใหม่ที่มีเป้าหมายในการควบคุมภาวะอักเสบเรื้อรัง นอกจากนี้ยังมีการศึกษาเกี่ยวกับฤทธิ์ต้านมะเร็ง โดยเฉพาะในการยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งบางชนิดผ่านกลไกการเหนี่ยวนำการตายของเซลล์แบบโปรแกรม (apoptosis) และบทบาทในการปกป้องเซลล์ตับจากความเสียหายที่เกิดจากสารพิษ การวิจัยสำรวจการนำไปใช้ในการพัฒนายาเพื่อบำบัดโรคเรื้อรังจากธรรมชาติ