ใช้ในงานวิจัยด้านชีววิทยาโมเลกุลเพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านการอักเสบ โดยเฉพาะในแบบจำลองเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับโรคเรื้อรัง เช่น โรคเบาหวานและโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ แสดงฤทธิ์ยับยั้งโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับการส่งสัญญาณการอักเสบ เช่น NF-κB และไซโตไคน์บางชนิด จึงมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารตั้งต้นของยารักษาโรคที่มีภาวะอักเสบเรื้อรัง นอกจากนี้ยังมีการศึกษาในด้านฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งอาจช่วยป้องกันความเสียหายของเซลล์จากความเครียดออกซิเดทีฟ และนำไปใช้ในสูตรผลิตภัณฑ์ดูแลผิวเพื่อลดการอักเสบและปกป้องผิวจากปัจจัยภายนอก