LL-37 เป็นเปปไทด์ต้านจุลชีพที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติจาก cathelicidin ของมนุษย์ มีบทบาทสำคัญในระบบภูมิคุ้มกันโดยกำเนิด มีการศึกษาอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับความสามารถในการกำจัดแบคทีเรีย ไวรัส และเชื้อรา โดยการรบกวนเยื่อหุ้มเซลล์ของจุลชีพ เนื่องจากคุณสมบัตินี้ LL-37 กำลังถูกสำรวจเพื่อใช้ในการรักษาแผลติดเชื้อ โดยเฉพาะแผลเรื้อรัง เช่น แผลเท้าในผู้ป่วยเบาหวาน ซึ่งยาปฏิชีวนะมาตรฐานอาจล้มเหลว

LL-37 ส่งเสริมการรักษาแผลโดยกระตุ้นการเคลื่อนที่และการแบ่งตัวของเซลล์ และกระตุ้นการสร้างหลอดเลือดใหม่ (angiogenesis) ทำให้มีคุณค่าในเวชศาสตร์การฟื้นฟูและโรคผิวหนัง

LL-37 ยังแสดงผล immunomodulatory—สามารถลดการอักเสบที่มากเกินไป ทำให้เกี่ยวข้องกับภาวะเช่น โรคสะเก็ดเงิน (psoriasis) หรือโรคอักเสบลำไส้ (inflammatory bowel disease) นักวิจัยกำลังศึกษาความเป็นไปได้ในการพัฒนาเคลือบต้านการติดเชื้อใหม่สำหรับอุปกรณ์ทางการแพทย์ เช่น ท่อสวนหรืออุปกรณ์ฝัง เพื่อป้องกันการก่อตัวของ biofilm

ในการวิจัยมะเร็ง LL-37 มีบทบาทคู่: อาจสนับสนุนการเจริญเติบโตของเนื้องอกในบางบริบท ในขณะที่ในบางกรณีแสดงกิจกรรมต้านเนื้องอก พฤติกรรมที่ซับซ้อนนี้กำลังถูกศึกษาอย่างจริงจังเพื่อกำหนดบทบาทในความก้าวหน้าของมะเร็งและการบำบัด

โดยรวม LL-37 มีแนวโน้มเป็นต้นแบบสำหรับการออกแบบยาเปปไทด์ใหม่ที่มีกิจกรรม broad-spectrum และความเสี่ยงต่ำในการทำให้เกิดการดื้อยาของจุลชีพ