ลิวเปปตินถูกใช้อย่างแพร่หลายในงานวิจัยทางชีววิทยาในฐานะตัวยับยั้งโปรตีเอส ช่วยป้องกันการย่อยสลายของโปรตีนระหว่างการแตกเซลล์และการสกัดโปรตีน โดยยับยั้งคลาสของโปรตีเอสหลายชนิด รวมถึงโปรตีเอสเซรีน ซิสเทอีน และธรีโอนีน ทำให้มีคุณค่าในการรักษาความสมบูรณ์ของตัวอย่างในงานทดสอบทางชีวเคมี

มักถูกเพิ่มเข้าไปในขั้นตอนการทำให้บริสุทธิ์โปรตีนและการเตรียมไลเซตเซลล์เพื่อรักษาความเสถียรของโปรตีนเป้าหมาย ลิวเปปตินยังถูกใช้ในการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับอะพอพโทซิส ออโตฟาจี และเส้นทางการส่งสัญญาณในเซลล์ที่ซึ่งกิจกรรมของโปรตีเอสมีบทบาทในการควบคุม

นอกจากนี้ ลิวเปปตินยังถูกสำรวจในคุณสมบัติป้องกันระบบประสาทในโมเดลทดลองของการบาดเจ็บที่สมองและโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท อาจช่วยลดความเสียหายจากขาดเลือดในโมเดลโรคหลอดเลือดสมองตีบ โดยยับยั้งเอนไซม์ย่อยโปรตีนที่ถูกกระตุ้นระหว่างความเครียดของเซลล์

เนื่องจากความสามารถในการปรับการย่อยสลายโปรตีน ลิวเปปตินยังถูกนำไปใช้ในการศึกษาฟังก์ชันไลโซโซมและการหมุนเวียนโปรตีนในเซลล์ชนิดต่างๆ