ไลโซโนตินถูกศึกษาเป็นหลักสำหรับกิจกรรมทางชีวภาพ โดยเฉพาะคุณสมบัติต้านการอักเสบและต้านอนุมูลอิสระ มีศักยภาพในการยับยั้งการผลิตตัวกลางที่ก่อให้เกิดการอักเสบ ทำให้เป็นผู้สมัครสำหรับการวิจัยในโรคอักเสบ นอกจากนี้ ไลโซโนตินยังแสดงผลป้องกันระบบประสาทในแบบจำลองทดลอง ชี้ให้เห็นถึงการประยุกต์ใช้ที่เป็นไปได้ในภาวะเสื่อมของระบบประสาท เช่น โรคอัลไซเมอร์ ความสามารถในการกำจัดอนุมูลอิสระช่วยปกป้องเซลล์จากความเครียดออกซิเดชัน ซึ่งเชื่อมโยงกับความชราและโรคเรื้อรังต่างๆ การศึกษาบางชิ้นยังสำรวจกิจกรรมต้านไวรัสและต้านมะเร็ง โดยเฉพาะการยับยั้งการเจริญเติบโตของเซลล์มะเร็งบางชนิด สิ่งนี้เน้นย้ำถึงความเกี่ยวข้องในพัฒนายาและการบำบัดจากผลิตภัณฑ์ธรรมชาติ