ลาซิโอดิโพลดินถูกศึกษาเป็นหลักสำหรับกิจกรรมทางชีวภาพ โดยเฉพาะศักยภาพในฐานะสารต้านมะเร็ง ซึ่งแสดงผลยับยั้งการเพิ่มจำนวนของเซลล์มะเร็งต่างๆ โดยการเหนี่ยวนำอะพอพโทซิสและการหยุดยั้งวงจรเซลล์ เนื่องจากมีฤทธิ์ยับยั้งการสร้างไมโครทูบูลในเซลล์ การวิจัยบ่งชี้ว่าอาจเล็งเป้าไปที่เส้นทางสัญญาณเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับการเจริญเติบโตของเนื้องอก ทำให้เป็นสารที่น่าสนใจในการพัฒนายา oncology นอกจากนี้ ลาซิโอดิโพลดินยังแสดงคุณสมบัติต้านการอักเสบและต้านจุลินทรีย์ ชี้ให้เห็นการประยุกต์ใช้ที่เป็นไปได้ในการรักษาโรคอักเสบและการติดเชื้อบางชนิด ต้นกำเนิดจากธรรมชาติในฐานะเมแทบอลิซึมของเชื้อราและโหมดการทำงานยังทำให้มีคุณค่าในเทคโนโลยีชีวภาพเกษตร เช่น ใช้ในการวิจัยชีววิทยาของเชื้อราและปฏิกิริยาของพืชต่อเชื้อโรค โดยนำไปใช้ในการศึกษาโมเดลโรคพืช เนื่องจากสามารถทำให้เกิดอาการเหี่ยวและเน่าในพืช ซึ่งช่วยให้นักวิจัยเข้าใจกลไกการก่อโรคของเชื้อราได้ดีขึ้น อย่างไรก็ตาม การประยุกต์ใช้ส่วนใหญ่ยังอยู่ในขั้นตอนทดลอง ต้องมีการศึกษาต่อไปเพื่อประเมินประสิทธิภาพและความปลอดภัย