โลทราไฟบัน (Lotrafiban) เป็นตัวยับยั้งโมเลกุลขนาดเล็กที่จับกับตัวรับ glycoprotein IIb/IIIa บนเกล็ดเลือด ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการก่อตัวของลิ่มเลือด ใช้หลักในการพัฒนาและวิจัยยาต้านการจับตัวของเกล็ดเลือดเพื่อป้องกันเหตุการณ์ thrombotic การประยุกต์ใช้อยู่ในศักยภาพการรักษาโรคหัวใจและหลอดเลือด เช่น กลุ่มอาการหลอดเลือดหัวใจเฉียบพลัน (acute coronary syndrome) และระหว่างการแทรกผ่านผิวหนังของหลอดเลือดหัวใจ (percutaneous coronary interventions: PCI) ซึ่งการป้องกันการรวมตัวของเกล็ดเลือดเป็นสิ่งสำคัญ โดยการยับยั้งการจับของ fibrinogen กับเกล็ดเลือด โลทราไฟบันช่วยลดความเสี่ยงของการเกิดลิ่มเลือดในหลอดเลือดแดง (arterial thrombosis) แม้จะได้รับการศึกษาในงานทดลองทางคลินิก แต่การใช้งานยังคงจำกัดเนื่องจากการเกิดขึ้นของยาต้านการจับตัวของเกล็ดเลือดที่มีประสิทธิภาพหรือปลอดภัยมากกว่า ยังคงเป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าต่อการทำความเข้าใจชีววิทยาของเกล็ดเลือดและการพัฒนายาสำหรับโรคหัวใจและหลอดเลือด