เมทิลลินเดอโรนใช้หลักในการวิจัยเนื่องจากมีศักยภาพทางชีวภาพ โดยแสดงความสนใจในงานศึกษาต้านการอักเสบและต้านอนุมูลอิสระ ซึ่งอาจช่วยในการทำความเข้าใจการตอบสนองของเซลล์ต่อความเครียดจากออกซิเดชัน โครงสร้างของมันช่วยให้โต้ตอบกับเส้นทางเอนไซม์เฉพาะ ทำให้เป็นผู้สมัครสำหรับการวิจัยพัฒนายาเบื้องต้น โดยเฉพาะในงานประยุกต์ทางผิวหนัง เนื่องจากความเสถียรและการซึมผ่านผิว นอกจากนี้ เมทิลลินเดอโรนยังถูกสำรวจในบทบาทการยับยั้งเอนไซม์บางตัวที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการอักเสบ ชี้ให้เห็นถึงการใช้ที่เป็นไปได้ในการพัฒนาการรักษาสำหรับความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับผิวหนัง อย่างไรก็ตาม มันยังคงเป็นสารประกอบสำหรับการวิจัยเป็นหลัก โดยไม่มีการใช้ทางคลินิกอย่างแพร่หลาย