ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการพัฒนายาที่มีฤทธิ์ต้านจุลชีพและต้านการอักเสบ พบว่าสารนี้มีศักยภาพในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์บางชนิดที่เกี่ยวข้องกับโรคเรื้อรัง เช่น โรคเบาหวานและโรคมะเร็ง นิยมใช้ในห้องปฏิบัติการเพื่อสังเคราะห์สารอนุพันธ์ที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพสูงขึ้น โดยเฉพาะในกลุ่มสารที่มีโครงสร้างไทอะโซลิดิโนน ซึ่งมีความสำคัญต่อการศึกษาโครงสร้าง-กิจกรรมของสารออกฤทธิ์