ใช้เป็นสารกระตุ้น (agonist) ที่แรงและเลือกเฉพาะสำหรับตัวรับ P2X โดยเฉพาะ subtypes P2X1 และ P2X3 ในงานวิจัยทางเภสัชวิทยา ใช้อย่างแพร่หลายในการศึกษากลไกการส่งสัญญาณ purinergic โดยเฉพาะการวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายทอดความเจ็บปวด การส่งสัญญาณประสาท และการหดตัวของกล้ามเนื้อ เนื่องจากทนต่อการย่อยสลายโดยเอนไซม์ จึงทำให้เกิดการกระตุ้นตัวรับอย่างต่อเนื่อง เหมาะสำหรับการศึกษา electrophysiological และ calcium imaging โดยทั่วไปใช้ในโมเดล in vitro เพื่อกระตุ้นการตอบสนองของช่องไอออนและประเมิน kinetics ของการ desensitization ของตัวรับ