ใช้ในงานวิจัยในฐานะสารที่อาจมีฤทธิ์คุ้มครองเซลล์ประสาท โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการศึกษากิจกรรมของมันในแบบจำลองของโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท แสดงความสัมพันธ์กับตัวรับซิกมา โดยเฉพาะซิกมา-1 ซึ่งมีส่วนเกี่ยวข้องกับการปรับโมดูลเลชันของเซลล์ประสาท การรับรู้ความเจ็บปวด และการตอบสนองต่อความเครียดของเซลล์ ถูกตรวจสอบสำหรับการประยุกต์ใช้ทาง درمانیที่เป็นไปได้ในโรคพาร์กินสันและโรคระบบประสาทส่วนกลางอื่นๆ เนื่องจากความสามารถในการปรับระบบสารสื่อประสาทและปกป้องเซลล์ประสาทจากความเสียหายจากออกซิเดชัน นอกจากนี้ยังถูกสำรวจสำหรับคุณสมบัติแก้ปวดและในฐานะโครงสร้างพื้นฐานในการพัฒนาสารประกอบใหม่ที่มุ่งเป้าไปที่เส้นทางทางระบบประสาท