ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการพัฒนายาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในการศึกษาสารที่มีฤทธิ์เป็นตัวรับสารสื่อประสาท เช่น ตัวรับโดพามีนและเซโรโทนิน พบว่าสารนี้มีศักยภาพในการปรับการทำงานของตัวรับเหล่านี้ ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนายาสำหรับรักษาโรคทางจิตเวช เช่น โรคซึมเศร้า วิตกกังวล หรือโรคจิตเภท รวมถึงมีการนำไปใช้ในการศึกษาโครงสร้าง-กิจกรรมของสารอนุพันธ์พิเพอร์ราซีน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและความจำเพาะของสารออกฤทธิ์