ใช้ในงานวิจัยด้านชีววิทยาและพิษวิทยา โดยเฉพาะในการศึกษาเกี่ยวกับการก่อมะเร็ง เนื่องจากสารนี้จัดเป็นสารไนโตรซามีนที่สามารถทำให้เกิดการกลายพันธุ์ของเซลล์และกระตุ้นการเกิดเนื้องอกในสัตว์ทดลอง นิยมใช้ในห้องปฏิบัติการเพื่อจำลองภาวะการได้รับสารก่อมะเร็ง และศึกษากลไกการเสียหายของดีเอ็นเอ รวมถึงการพัฒนาวิธีการป้องกันหรือรักษามะเร็งในระยะเริ่มต้น