ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาคุณสมบัติของสารต้านอนุมูลอิสระ โดยเฉพาะในระบบชีวภาพที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบและโรคเรื้อรัง พบว่ามีศักยภาพในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างสารก่อการอักเสบ เช่น ไซโคลออกซิเจนase และโลปอกซิเจนase จึงมีความน่าสนใจในการพัฒนาเป็นสารนำสำหรับการออกแบบยารักษาโรคที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบเรื้อรัง เช่น ข้ออักเสบ โรคเบาหวาน และบางชนิดของมะเร็ง นอกจากนี้ยังถูกศึกษาในด้านการป้องกันความเสียหายของเซลล์ประสาท ซึ่งอาจนำไปสู่การประยุกต์ใช้ในโรคทางระบบประสาท เช่น อัลไซเมอร์