ใช้ในงานวิจัยด้านชีววิทยาและเภสัชวิทยา โดยเฉพาะในการศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดจากพืช พบว่ามีศักยภาพในการต้านอนุมูลอิสระ ช่วยลดการอักเสบ และอาจมีฤทธิ์ต้านจุลชีพในระดับหนึ่ง นิยมใช้เป็นมาตรฐานในการวิเคราะห์สารประกอบรองในพืชสมุนไพร โดยเฉพาะในงานควบคุมคุณภาพผลิตภัณฑ์สมุนไพรที่มีส่วนประกอบของพืชตระกูลเดียวกัน ยังไม่มีการใช้ในทางการแพทย์โดยตรง แต่มีความสำคัญในฐานะสารตั้งต้นในการพัฒนาสารออกฤทธิ์ใหม่