สารนี้เป็นโมเลกุลที่ออกแบบมาเพื่อใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมี โดยเฉพาะในกลุ่มของโปรตีนเดกราเดชัน (PROTACs) ซึ่งเป็นเทคโนโลยีที่ช่วยกระตุ้นให้เซลล์ทำลายโปรตีนเป้าหมายที่ไม่ต้องการ โดยกลไกการทำงานคือทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมระหว่างโปรตีนเป้าหมายกับระบบยูบิควิติน-โปรตีโอโซม ซึ่งเป็นกลไกธรรมชาติของเซลล์ในการกำจัดโปรตีนที่เสียหายหรือไม่จำเป็น

สารนี้มีโครงสร้างที่สามารถจับกับโปรตีนเป้าหมายเฉพาะ (ประกอบด้วยวงแหวนไทอะซอลและออกซาซอลพร้อมกลุ่มเทอร์ต-บิวทิล) และพร้อมกันนั้นก็จับกับลิแกส E3 (cereblon) ผ่านส่วน 2-(2,6-ไดออกโซพิเพอริดิน-3-อิล)-1,3-ไดออกโซไอโซอินโดลิน-4-อิล ทำให้เกิดการยูบิควิตินที่โปรตีนเป้าหมาย นำไปสู่การย่อยสลายโดยโปรตีโอโซม จึงมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นยารักษาโรคที่เกี่ยวข้องกับโปรตีนที่ผิดปกติหรือสะสมมากเกินไป เช่น โรคมะเร็ง โรคทางระบบประสาท หรือโรคที่เกิดจากโปรตีนผิดรูป

เนื่องจากโครงสร้างที่ซับซ้อนและมีหน่วยเชื่อมยาวที่มีออกซิเจนหลายตัว (polyethylene glycol-like linker พร้อมพิเพอริดีนและยูเรีย) จึงช่วยเพิ่มความสามารถในการละลายน้ำ และการเข้าถึงเป้าหมายในเซลล์ได้ดีขึ้น อย่างไรก็ตาม ยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยและพัฒนา ยังไม่มีการใช้ในทางคลินิก และต้องมีการศึกษาเพิ่มเติมด้านความปลอดภัย ประสิทธิภาพ และพฤติกรรมในสิ่งมีชีวิต

สารนี้เป็นเคมีภัณฑ์พิเศษ (specialty chemical) ทำหน้าที่เป็นสารกลางเฉพาะทางในเทคโนโลยีการย่อยสลายแบบกำหนดเป้าหมายขั้นสูงสำหรับมะเร็งวิทยาและอื่นๆ