ใช้ในงานวิจัยทางชีววิทยาและเภสัชวิทยาเพื่อศึกษาบทบาทของออกซิโทซินในการควบคุมพฤติกรรมทางสังคม เช่น ความผูกพันทางอารมณ์ การไว้วางใจ และความเครียด โดยเฉพาะในรูปแบบไดเมอร์ที่มีโครงสร้างแอนติพาราเลล ซึ่งช่วยให้เข้าใจการจับกับตัวรับออกซิโทซินได้ดีขึ้น นำไปสู่การพัฒนายาที่ออกฤทธิ์เฉพาะเจาะจงมากขึ้นสำหรับโรคทางจิตเวช เช่น ภาวะซึมเศร้า โรควิตกกังวล หรือความผิดปกติของสเปกตรัมออทิสติก