ใช้ในงานวิจัยด้านชีววิทยา เพื่อศึกษาเกี่ยวกับกลไกการรับความรู้สึกเจ็บปวด โดยเฉพาะการตอบสนองต่อแสงและอุณหภูมิ ช่วยให้นักวิจัยเข้าใจการทำงานของโปรตีนช่องไอออนที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกเจ็บปวดได้ดีขึ้น นิยมใช้ในแบบจำลองสัตว์น้ำ เช่น ปลาแซฟไฟน์ เพื่อสังเกตพฤติกรรมการเคลื่อนไหวเมื่อได้รับแสง ทำให้สามารถคัดกรองสารที่อาจพัฒนาเป็นยารักษาอาการปวดได้อย่างมีประสิทธิภาพ