ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านการอักเสบและฤทธิ์ต้านจุลชีพ โดยพบว่ามีศักยภาพในการยับยั้งการสร้างไซโตไคน์ที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ ทำให้สามารถนำไปพัฒนาเป็นสารตั้งต้นสำหรับยารักษาโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ เช่น โรคข้ออักเสบหรือโรคผิวหนังบางชนิด นอกจากนี้ยังมีการศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับฤทธิ์ต้านมะเร็งในเซลล์เพาะเลี้ยง ซึ่งชี้ให้เห็นว่าอาจมีบทบาทในการยับยั้งการแบ่งตัวของเซลล์มะเร็งบางประเภท อย่างไรก็ตาม ยังต้องการการวิจัยเพิ่มเติมเพื่อยืนยันประสิทธิภาพและความปลอดภัยในการใช้งานจริง