ใช้ในงานวิจัยทางชีวเคมีเพื่อศึกษาคุณสมบัติของสารประกอบฟลาโวนอยด์ โดยเฉพาะในด้านฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระและฤทธิ์ต้านการอักเสบ พบว่ามีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารนำสำหรับการสร้างยารักษาโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับความเครียดจากออกซิเดชัน เช่น โรคเบาหวาน โรคหัวใจ และโรคมะเร็ง นิยมใช้ในห้องปฏิบัติการเพื่อเปรียบเทียบสเปกตรัมและการดูดกลืนแสงกับสารฟลาโวนอยด์อื่น ๆ เพื่อการวิเคราะห์โครงสร้างและการระบุสารในพืชสมุนไพร