ใช้ในงานวิจัยและพัฒนาเภสัชภัณฑ์เป็นหลัก โดยทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อม (linker) ระหว่างโปรตีนหรือเปปไทด์กับโมเลกุลอื่น เช่น ยาหรือสารติดตาม เพื่อเพิ่มความคงตัวในกระแสเลือด และลดการถูกกำจัดออกจากตับและไต ช่วยยืดเวลาครึ่งชีวิตของสารออกฤทธิ์ นิยมใช้ในระบบส่งยาแบบเจาะจง (targeted drug delivery) โดยเฉพาะการปรับแต่งพื้นผิวของนาโนพาร์ติเคิลหรือลิปโซม เพื่อเพิ่มความสามารถในการละลายน้ำและลดการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกัน นอกจากนี้ยังใช้ในงานวัสดุชีวภาพ เช่น การเคลือบผิวอุปกรณ์ทางการแพทย์ เพื่อป้องกันการเกาะติดของโปรตีนและเซลล์ ช่วยลดการอักเสบเมื่อฝังร่างกาย เหมาะสำหรับงานวิจัยด้านชีวโมเลกุล เช่น การสร้างเซนเซอร์ชีวภาพหรือการติดฉลากฟลูออเรสเซนต์ เนื่องจากสามารถทำปฏิกิริยากับหมู่คาร์บอกซิลหรืออัลดีไฮด์ได้ง่ายผ่านหมู่แอมโมเนีย