สาร P7C3-A20 ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อใช้ในการศึกษาเกี่ยวกับการป้องกันเซลล์ประสาท โดยเฉพาะในโมเดลของโรคทางระบบประสาท เช่น โรคอัลไซเมอร์ โรคฮันติงตัน และโรคพาร์กินสัน สารนี้ช่วยส่งเสริมการอยู่รอดของเซลล์ประสาทใหม่ในสมอง โดยเฉพาะในบริเวณฮิปโปแคมปัส ซึ่งเกี่ยวข้องกับความจำและการเรียนรู้ การวิจัยพบว่า P7C3-A20 มีผลในการลดการเสื่อมของเซลล์ประสาทที่เกิดจากความเครียดจากออกซิเดชัน และช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของไมโทคอนเดรีย ทำให้เซลล์ประสาทสามารถทำงานได้ดีขึ้นและมีชีวิตรอดยาวนานขึ้น จึงถือเป็นตัวอย่างของสารที่มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นยารักษาโรคทางระบบประสาทเรื้อรังในอนาคต นอกจากนี้ สารนี้ยังถูกใช้เป็นเครื่องมือในการวิจัยเพื่อทำความเข้าใจกลไกการตายของเซลล์ประสาท และการสร้างเซลล์ประสาทใหม่ ซึ่งมีความสำคัญต่อการพัฒนาแนวทางการรักษาโรคทางระบบประสาทที่ยังไม่มีวิธีรักษาอย่างมีประสิทธิภาพ