ใช้ในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ตัวยับยั้งคินาส โดยเฉพาะสำหรับการกำหนดเป้าหมายโปรตีนคินาสที่เกี่ยวข้องกับโรคอักเสบและมะเร็ง โครงสร้างของมันสนับสนุนการพัฒนาตัวยับยั้งที่มีความเลือกสรร เนื่องจากความสามารถในการเลียนแบบลวดลายพิวรีนในตำแหน่งยึด ATP ยังถูกสำรวจในการออกแบบยาต้านจุลินทรีย์และยาต้านไวรัส เนื่องจากคุณสมบัติไบโอไอโซสเตริก นอกจากนี้ยังใช้อย่างแพร่หลายในเคมียารักษาโรคสำหรับการปรับเปลี่ยนโครงสร้างเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ความสามารถในการละลาย และความเสถียรทางเมแทบอลิซึมในตัวสมัครยา