ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยับยั้งการดูดซึมเซโรโทนินแบบเลือกเพศ (SSRIs) และตัวยาอื่นๆ สำหรับระบบประสาทส่วนกลาง โดยโครงสร้างของมันช่วยในการจับกับตัวรับสารสื่อประสาท ทำให้มีคุณค่าในการพัฒนายาต้านซึมเศร้าและยาต้านวิตกกังวล นอกจากนี้ ยังถูกศึกษาสำหรับใช้ในสารติดตาม positron emission tomography (PET) เนื่องจากความสามารถในการข้ามกำแพงเลือด-สมอง และใช้เป็นสารตั้งต้นในการออกแบบ kinase inhibitors สำหรับการบำบัดรักษาโรคมะเร็ง ด้วยโครงสร้างที่มีพิเพอริดีนและเบนโซไทอะโซล ทำให้มีศักยภาพในการข้ามเยื่อหุ้มสมองและมีปฏิสัมพันธ์กับโปรตีนเป้าหมายในสมอง จึงถูกนำมาใช้ศึกษาฤทธิ์ทางชีวภาพ เช่น ฤทธิ์ต้านซึมเศร้า ต้านวิตกกังวล หรือฤทธิ์กระตุ้นการทำงานของสมอง ในระยะเริ่มต้นของการค้นหายาใหม่