ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีศักยภาพทางชีวภาพ โดยเฉพาะในกลุ่มสารที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น สารต้านอาการจิตหลอน หรือยาต้านอาการวิตกกังวล โครงสร้างที่มีพิเพอราซีนและธิโอเฟนทำให้มีคุณสมบัติในการจับกับตัวรับบางชนิดในสมอง จึงเป็นที่สนใจในการพัฒนายาใหม่ นอกจากนี้ยังใช้ในการศึกษาโครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพและความจำเพาะของโมเลกุลในห้องปฏิบัติการ