ใช้ PEG4-SPDP เป็นตัวเชื่อมต่อโมเลกุลในงานวิจัยชีวโมเลกุล โดยเฉพาะในการสร้างคอนจูเกตระหว่างโปรตีนหรือเปปไทด์กับแอนติบอดี เอนไซม์ หรือโมเลกุลอื่น ๆ ที่ต้องการ เชื่อมต่อผ่านพันธะโควาเลนต์ มีคุณสมบัติละลายน้ำได้ดีและช่วยลดการรวมตัวของโปรตีน ทำให้ระบบมีเสถียรภาพมากขึ้น นิยมใช้ในงานพัฒนาวัคซีน การติดตามสารในเซลล์ และการพัฒนายาแบบเจาะจงเป้าหมาย โดยสามารถทำปฏิกิริยากับหมู่อะมิโน (เช่น ไลซีน) และหมู่ซัลฟ์ไฮดริล (เช่น ซีสเทอีน) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ