ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาคุณสมบัติของสารสกัดจากพืชที่มีฤทธิ์ต้านการอักเสบ โดยเฉพาะในโมเดลเซลล์ที่เกี่ยวข้องกับโรคเรื้อรัง เช่น โรคข้ออักเสบและโรคเบาหวาน ช่วยยับยั้งเส้นทางสัญญาณที่เกี่ยวข้องกับการสร้างไซโตไคน์ที่ก่อการอักเสบ เช่น TNF-α และ IL-6 จึงมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารนำสำหรับการออกแบบยารักษาโรคที่มีพื้นฐานจากการอักเสบเรื้อรัง นอกจากนี้ยังใช้เป็นมาตรฐานในการวิเคราะห์สารประกอบรองในพืชตระกูลขมิ้น เพื่อควบคุมคุณภาพของผลิตภัณฑ์สมุนไพร