ใช้เป็นสารประกอบหลักแบบคีรอลในกระบวนการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนายับยั้งเอนไซม์และตัวปรับตัวรับ โครงสร้างหลังไซโคลเฮกซานที่แข็งและมีสเตอรีโอเคมีที่กำหนดไว้ทำให้มีคุณค่าต่อการออกแบบยาที่มีความจำเพาะสูงและความเสถียรทางเมแทบอลิซึมที่ดีขึ้น ใช้บ่อยในการเตรียมเปปไทโดมิมิติกและโมเลกุลชีวภาพที่ออกฤทธิ์ต่อโรคระบบประสาทส่วนกลางและโรคเมแทบอลิซึม นอกจากนี้ยังใช้ในการวิจัยเคมียารักษาเพื่อศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-ฤทธิ์ (SAR) เนื่องจากความสามารถในการจำกัดการคอนฟอร์เมชันของโมเลกุล