ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นสำคัญในการพัฒนายับยั้งโปรติเอส โดยเฉพาะสำหรับเป้าหมายไวรัส เช่น โปรติเอส NS3/4A ของไวรัสตับอักเสบซี (HCV) สเตอริโอเคมีของมันช่วยสนับสนุนการจับติดที่มีความสูงและความเลือกสรร ทำให้มีคุณค่าในการออกแบบยาต้านไวรัสที่มีฤทธิ์แรง นอกจากนี้ยังถูกสำรวจในการสังเคราะห์โมเลกุลชีวภาพที่มีศักยภาพต้านมะเร็งและต้านการอักเสบ ใช้บ่อยในงานศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เพื่อปรับปรุงผู้สมัครยา เนื่องจากโครงสร้างแข็งและความสามารถในการจับพันธะไฮโดรเจน