ใช้เป็นส่วนประกอบยาสำคัญในระบบการส่งยาแบบกำหนดเป้าหมาย โดยเฉพาะใน conjugates ของแอนติบอดีและยา (ADCs) โครงสร้างของมันช่วยให้เกิดการเชื่อมโยงที่เสถียรระหว่างแอนติบอดี monoclonal และสารเคมีบำบัด ทำให้สามารถปล่อยยาแบบเลือกสรรในเนื้อเยื่อเนื้องอก หน้าที่ของอะไมด์และเอสเตอร์ในสารประกอบนี้สนับสนุนการคอนจูเกตและการตัดขาดที่ควบคุมได้ในสภาพแวดล้อมทางสรีรวิทยา ซึ่งช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการรักษาในขณะที่ลดความเป็นพิษในระบบ โดยทั่วไปใช้ในงานวิจัยมะเร็งสำหรับพัฒนายาเคมีบำบัดรุ่นใหม่ที่มีความจำเพาะเจาะจงที่ดีขึ้นและผลข้างเคียงที่ลดลง