ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชวิทยาเพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านการอักเสบ โดยเฉพาะในการยับยั้งเส้นทางสัญญาณของโปรตีนที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบเรื้อรัง เช่น NF-κB และ MAPK ช่วยลดการผลิตไซโตไคน์ที่ก่อการอักเสบ เช่น TNF-α และ IL-6 จึงมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นตัวยามุ่งเป้าโรคที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ เช่น ข้ออักเสบรูมาตอยด์ โรคโครห์น และเบาหวานชนิดที่ 2 ใช้ในระดับเซลล์และสัตว์ทดลองเพื่อประเมินความเป็นพิษ ความสามารถในการดูดซึม และประสิทธิภาพในการออกฤทธิ์