ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีโครงสร้างพิเพอราซีน ซึ่งมักพบในยาหลายชนิด โดยเฉพาะยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ยาต้านอาการซึมเศร้า ยาคลายกังวล และยาต้านจิตประดิษฐ์ โครงสร้างที่มีความเฉพาะตัวของมัน (stereospecific) ทำให้เหมาะสมสำหรับการพัฒนายาที่ต้องการความจำเพาะต่อเป้าหมายทางชีวภาพ นิยมใช้ในขั้นตอนการวิจัยและพัฒนายาในห้องปฏิบัติการ เนื่องจากสามารถปรับเปลี่ยนหมู่ฟังก์ชันได้ง่ายเพื่อสร้างสารอนุพันธ์ใหม่ๆ