ใช้ในงานวิจัยด้านชีวเคมีเพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ โดยเฉพาะในระบบชีวภาพที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบเรื้อรัง พบว่ามีศักยภาพในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างสารก่อการอักเสบ เช่น ไซโคลออกซิเจเนส-2 (COX-2) และโลคซิเจเนส-5 (5-LOX) ทำให้มีความน่าสนใจในการพัฒนาเป็นสารนำสำหรับการออกแบบยารักษาโรคเรื้อรัง เช่น ข้ออักเสบ หรือโรคเบาหวานบางประเภท นอกจากนี้ยังมีการศึกษาเบื้องต้นเกี่ยวกับฤทธิ์ต้านการแพร่ของเซลล์มะเร็ง โดยเฉพาะในเซลล์มะเร็งเต้านมและมะเร็งลำไส้ใหญ่ แต่ยังอยู่ในขั้นตอนทดลองในหลอดทดลองและสัตว์ทดลอง ยังไม่ผ่านการทดสอบในมนุษย์