สกาเบอร์ทอปินถูกใช้ในยาแผนโบราณเนื่องจากคุณสมบัติต้านการอักเสบและต้านจุลินทรีย์ แสดงศักยภาพในการรักษาการติดเชื้อผิวหนังและการสมานแผล เนื่องจากสามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของแบคทีเรียและลดการระคายเคือง นอกจากนี้ยังมีการศึกษาฤทธิ์ต้านเชื้อรา โดยเฉพาะต่อเชื้อราที่ทำให้เกิดโรคผิวหนัง (dermatophytes) การวิจัยยังสำรวจบทบาทในการบำบัดมะเร็ง โดยแสดงฤทธิ์ยับยั้งเซลล์มะเร็งบางชนิดในระดับเซลล์ เช่น เซลล์มะเร็งตับและมะเร็งปอด ซึ่งทำให้มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารตั้งต้นของยารักษาโรคมะเร็งในอนาคต พบในสารสกัดจากพืชธรรมชาติ โดยเฉพาะหญ้าตัวไน (earthworm grass) และทำหน้าที่เป็นสารตั้งต้นในการพัฒนายาใหม่ นอกจากนี้ยังมีการศึกษาเกี่ยวกับฤทธิ์ต่อระบบประสาท เช่น การป้องกันความเสียหายของเซลล์ประสาท ซึ่งอาจนำไปสู่การพัฒนาสารรักษาโรคทางระบบประสาท เช่น โรคอัลไซเมอร์ อย่างไรก็ตาม การใช้งานยังคงอยู่ในขั้นตอนการวิจัยในห้องปฏิบัติการ และยังไม่มีการนำมาใช้ทางคลินิกอย่างแพร่หลาย