ใช้ในการวิจัยในฐานะตัวปรับตัวรับเอสโตรเจนแบบเลือกเฉพาะ (SERM) เพื่อศึกษากลไกทางเดินของตัวรับเอสโตรเจน มีกิจกรรมที่เลือกเฉพาะเนื้อเยื่อ ทำให้มีคุณค่าในการตรวจสอบการรักษาสำหรับภาวะที่เกี่ยวข้องกับเอสโตรเจน เช่น มะเร็งเต้านมและโรคกระดูกพรุน นอกจากนี้ยังใช้ในการศึกษาการเผาผลาญเนื่องจากอิทธิพลต่อการเผาผลาญไขมันและความไวต่ออินซูลิน ใช้กันทั่วไปในโมเดลก่อนคลินิกเพื่อประเมินผลกระทบของการปรับเปลี่ยนเอสโตรเจนโดยไม่มีการกระตุ้นฮอร์โมนเต็มรูปแบบ