ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบทางเภสัชกรรม โดยเฉพาะในกระบวนการผลิตยาที่ต้องการโครงสร้างพิเพอร์อซีนที่มีความเฉพาะตัวสูง นิยมใช้ในขั้นตอนการสร้างโมเลกุลที่ต้องการความบริสุทธิ์ของรูปแบบเชิงพื้นที่ (stereochemistry) เนื่องจากเป็นสารตั้งต้นที่มีศูนย์ไม่สมมาตร ทำให้ควบคุมทิศทางของปฏิกิริยาเคมีได้ดี เหมาะสำหรับการพัฒนายาในระดับอุตสาหกรรมที่ต้องการประสิทธิภาพและความปลอดภัยสูง